Ik ben totaal geen persoon van jaargetijden. Mensen van seizoenen zijn van die personen die vinden dat je bonensoep alleen moet eten in de winter en dat cocktails zijn gemaakt voor zomerige Spaanse dagen. En mensen van seizoenen zijn ook van die mensen die je dit vaak hoort zeggen: ‘Ah! Het is echt heerlijk om thuis te komen bij een warme kop chocomel als het zo buiten vriest – ik hou van de winter!!!!’ Ten eerste doe ik niet aan overbodige uitroeptekens en en ten tweede hou ik niet van chocomel. Kortom: ik hou van dingen en ik hou altijd van dingen en het maakt me eigenlijk geen fluit uit wanneer ik daarvan houd.
En toch: wanneer je mij een beetje goed kent (en laten we zeggen: na de uitspraak die ik nu ga maken is dat dus ook gewoon zo), weet je dat de beste tijd van het jaar voor mij voor de deur staat. Want dames, heren, lezers, lezeressen, aliens, kabouters en garnalen: (mijn verontschuldigingen voor de eventuele anti-climax) over twee weken nader ik mijn achttiende verjaardag. Waarom dit de beste tijd van het jaar is hoef ik niet eens meer uit te leggen, of wel? (Een korte versie: ik ben tussen Kerst en Nieuwjaar jarig.)
De beste tijd van het jaar dreigt toch een beetje een vreemde air te krijgen. Series van rare vragen en gevallen hebben zich al voorgevallen. De reden? Quote: ‘Ja maar da’s logisch! Want HALLO, je wordt wel ACHTTIEN zeg!!!!’ (Wederom: Ik doe niet aan overbodige uitroeptekens. Ik vind het dus geen steekhoudende reden.)
Talloze brieven van allerlei instanties (waarvan ik het bestaan van sommige niet eens wist) met de ‘Gefeliciteerd! Je wordt 18!’ tekst hebben de revue gepasseerd. Ik vind het sowieso een beetje vreemd om iemand op voorhand te feliciteren. Ik bedoel maar, de kans bestaat altijd dat de persoon in kwestie de 18 jaar niet haalt. Maar aangezien dat een hele pessimistische kijk is, en ik niet pessimistisch ben, zeg ik dat ik het dus vreemd vind om iemand op voorhand te feliciteren, want dan valt er niets meer te feliciteren op de Grote Dag zelf. Dus.
Talloze mensen hebben me al gevraagd of de auto al voor de deur geparkeerd staat. Nuwel, dat is ook een beetje vreemd. Ik bedoel, ik moet nog achttien worden, dus in prin-ci-pe kan ik dan nog niet rijden, of wel?
Een andere ‘bevinding’ die ze daarna opperen is dat ik dan eindelijk sterke drank mag drinken. Dan lach ik.
Wat toch de kroon spant is de: ‘Wauw! Alweer bijna 18? Je wordt snel groot!’
De laatste persoon die dat zei was een vrouw in een witte doktersjas met de geborduurde letters G, G en D. Ik was 13. En 1 meter 72. Nu ben ik dus bijna achttien en 1 meter 82. Een groeispurt mag je het niet echt noemen, of wel?
Algemeen concluderend kunnen we stellen dat ik helemaal geen achttien kan worden. Ik doorbreek elk bestaand cliche: ik ben al groot, ik hoef geen auto voor mijn verjaardag en ik drink al zoveel als ik wil. En mijn lever kan er ook nog best redelijk tegen! *pads herself on the back*
Nah, ik zal het toch maar gewoon doen. Immers heb ik dan geen reden om dat mooie paillettenjasje van de H&M te bestellen, en heb ik ook geen reden om twee feestjes te vieren. Kortom: ik ga lekker schaamteloos van dingen houden. Ik zei het toch, de beste tijd van het jaar?
haha) en geniet ervan! xMM
