Er zijn van die momenten in een mensenleven waarbij een mens bij zichzelf denkt: ‘Oké, dit gaat moeilijk worden, maar omdat ik geen andere keus heb, moet ik dit obstakel uit de weg ruimen, hiervan leren en er als een beter mens uitkomen.’ De meeste mensen hebben dit bij een Groot Moment uit een liefdesleven (genaamd: the official break-up) maar aangezien ik al vaker niet ‘een van de meeste mensen’ was, is het nu ook anders.
Ik ga koken met kerst.
Voordat ik een part-time leven in Nijmegen ging leiden, bakte ik zo nu en dan – op een brakke zondag natuurlijk – een eitje (mét spek) en maakte ik soep. Juist, übern00b.
Tussen die periode en nu heb ik talloze kookprogramma’s gekeken. Met plezier, I must say. Elke dag zat ik voor de buis om Over de Kook te kijken en was Robert Kranenborg bijna een soort tweede mentor voor me. Luister: dit is wel een onthulling van een guilty pleasure – het kijken naar Over de Kook – dus ben er voorzichtig mee.
Aangezien mijn huisgenootje en ik een sterk moraal vasthouden qua ons studentenleven (which is: gezond eten en elke dag koken – een frietje mag op klotedagen) heb ik dus de lessen van Robert overgenomen in het echte leven en ben ik gaan koken. Met plezier: iets wat ik nog nooit had gedacht. Én met succes: iets wat ik alleen over kon dromen. Ik ben vergeten te melden dat elke keer áls ik een eitje bakte het faliekant mislukte (übern00b deluxe dus).
Anyways, toen m’n mams vroeg wat we gingen eten met kerst, kwam er een soort vlaag van verstandsverbijstering in me naar boven en zei ik: ‘Ik kook anders wel wat!’
Ik ben vastberaden om het een groot succes te laten worden. M’n broers geloven er nog steeds geen zak van – dat ik kan koken – maar of dat met hun verstand of ego te maken heeft, daar ben ik nog niet over uit. Ik heb besloten dat ik een heus driegangenmenu ga voorschotelen. Het voorgerecht is nog een mysterie, het hoofdgerecht wordt een ovenschotel met zalm en alles-wat-ik-verder-lekker-vind, en als nagerecht ga ik mijn specialiteit uitoefenen en bak ik een taart. Of iets anders. (Kortom: suggesties zijn gewenst!)
Easier said than done, zouden Amerikanen zeggen.
En ja, het is wel zo: dit gaat moeilijk worden, maar omdat ik geen andere keus heb, moet ik dit obstakel uit de weg ruimen en hiervan leren en er als een beter mens uitkomen. Wordt vervolgd.
