Thank you soooooo much Gwendolyn! Niet alleen kreeg ik een Beautiful Blogger award van d’r, maar heb ik ook eindelijk materiaal om over te schrijven! De laatste dagen (of laten we eerder zeggen: weken..) heb ik maar doelloos rondgedwaald met een Mr. Writersblock aan mijn zijde. Maar I guess that’s over now, so here we go!
The rules:
- Bedank de blogger die je de award heeft gegeven.
- Zet de award op je blog.
- Link de persoon die je heeft genomineerd.
- Deel 7 interessante “facts” over jezelf.
- Nomineer 7 andere bloggers
De 7 interessante (of dat zo is, mogen jullie zelf weten) feiten:
1. Ik ben heel slecht in programma’s updaten. Ik klik liever op de ‘Ask me later’-knop, want mijn computer is al zo sloom als een schildpad (heus waar) en dus daarom. Ik werk nog steeds met Photoshop 7 overigens. En ja, ik weet dat de nieuwste al ruim 5 versies verder is. Minstens!
2. Ik vind dat je op een eerste date met niemand niet naar de bioscoop moet gaan. Uit het principe dat het wordt gebruikt voor mensen die er ‘makkelijk vanaf willen komen’ en mensen die ‘heel inspiratieloos’ zijn. Een beetje meer moeite mag altijd, niet waar?
3. Ik heb vroeger zo’n 4 jaar lang gedanst, en dat heeft als gevolg dat het vaak voorkomt dat wanneer ik een liedje luister, ik gelijk een hele dansroutine in mijn hoofd heb. Het zijn geen routines tot in detail, maar eerder in het algemeen. Meestal heb ik altijd grote groepen in gedachten, die dan op het verloop van de muziek op komen lopen. Zoals je in een liedje een constante toevoeging van instrumenten hebt, zo zou ik dan groepen mensen op laten komen. Het is heel vreemd, maar toch: soms zou ik willen dat ik het ook echt kon verwezenlijken.
4. Omdat ik niet ben opgegroeid met Barbies (maar met Crash Bandicoot op de Playstation) en ook niet met de Backstreet Boys (maar met 2Pac en Notorious B.I.G.), oefen ik soms als ik weer thuis-thuis ben een guilty pleasure uit: Grand Theft Auto spelen met zware hip-hop op de achtergrond. En als ik samen met mijn broer aan het cruisen ben – want zo noemen wij dat – en hij zet The Game op in de auto, dan kan ik best wel net zo hard een ‘OH DAAAAAMN!’ schreeuwen als hij, als er een dikke beat voorbij komt. Maar verder is alles goed met me!
5. Ik bewonder H&M-meisjes. Dat zijn van die meisjes met een Lykke Li-knot op hun hoofd (kortom: heel hoog ergens in het midden van hun kop, zoals bovenaan deze post dus), indianenlaarsjes, super wijde truien en tassen drie keer groter dan hun eigen hoofd. Ik vind het er altijd zo tof uitzien, maar het zal nooit voor mij weggelegd zijn denk ik.
6. Een wat serieuzere: als mensen me vragen of ik het verlies van bepaalde personen (zoals mijn vader) heb verwerkt, dan weet ik nooit echt wat te antwoorden. Ik doe me wel sterk voor, maar eigenlijk weet ik niets. Want: wanneer heb je iets verwerkt? En wanneer dat zo is, zou ik me dan niet ongelofelijk schuldig moeten voelen? En al helemaal niet onbelangrijk: wat is het dan dat ik nu voel? Uiteindelijk kom ik altijd maar tot de conclusie dat het leven raar in elkaar zit, ik nog vast in een soort leerproces zit en dat ik waarschijnlijk nooit antwoord ga krijgen op deze vragen.
7. Ik zou willen dat ik enthousiaster van dieren kon worden. Ik kan er eigenlijk ook niets aan doen, want van thuis uit heb ik het niet meegekregen. M’n broers hadden wel twee goudvissen, guess what: de namen waren Biggie en 2Pac (check feitje vier). Zucht.
Goed, hopelijk was dit interessant genoeg, in ieder geval: ik heb mijn best gedaan om zoveel mogelijk dingen aan te halen die nog nooit eerder gepasseerd zijn hiero. De 7 anderen die ik nomineer voor deze award zijn Petra, Eline, Kim, Dewi, Yeji, Linda en last but not least: Mylene. Omdat ik deze blogs bijna altijd lees. En stiekem reageer ik nooit, maar alsnog: ik vind ze leuk. Dus daarom!
Ik ga ‘m gelijk overnemen. Met puntje vijf ben ik het eens! En Crash Bandicoot was echt tof! Ik had ‘m helaas niet, maar mijn beste vriendinnetje wel dus iedere keer dat ik daar was waren we druk aan het Crash Bandicooten. Ik zou het zo weer willen spelen.