Long time no see! Ik weet nog steeds niet what to blog maar ik zal maar ’s gewoon op een hele quasi-onoriginele manier vertellen wat me de laatste dagen zoal bezig heeft gehouden. Volgens mij is dat ook een van de beginselen van het hebben van een blog, maar goed, ik ben sowieso niet een persoon van regeltjes.
Allereerst heb ik mijn Brabantse imago weer uit de kast gehaald en volop liggen (of staan, whatever) carnavallen. En leuk dat het was! Ik ging er met een ontzettend fijn gevoel in: tentamens gehaald, vakantie, twee leuke outfits bedacht (Minnie Mouse en Lady Gaga).. het klopte gewoon allemaal. Ik heb me echt ontzettend goed vermaakt, zowel als carnavaller, zowel als buitenstaander. Want ook ik moest eraan geloven om te werken tijdens carnaval. Voor de mensen die het nog niet weten: ik werk in een Grieks restaurant, wat wel beregezellig is. Het was best dramatisch om te zien hoe er maandag een bus voor het restaurant stopte met 40 – al dan niet dronken – carnavallers, klaar om binnen twee (!) uur te eten bij de Griek. Ik heb lopen rennen maar ik kon er de lol wel van inzien gelukkig. Ik ben trouwens van mening dat dit nummer het meest geniale carnavalslied ever is (Jos van Oss & Zanger Rinus, move over), dus mochten er statistieken bestaan over mijn woordkeuze tijdens carnaval dan zal de posttitel (refererend naar dat nummer natuurlijk) wel als ‘meest gebruikte uitdrukking’ fungeren.
Ik heb geen idee of een van jullie (ooit) een anoniem Valentijnsbericht heeft gehad? Nuwel, ik had er nog nooit een anoniem tot aan dit jaar. Ik kan je een ding zeggen: het is heel erg leuk, maar ook super frustrerend (ik ben sowieso een denker maar dat dit er ook nog bij moet komen is nog verwarrender) en ik hoop heel erg dat de persoon in kwestie dit nu leest, and if you do: reveal yourself!
Goed, ik heb nu dus vakantie (iedereen vraagt ook zo leuk: ‘Hoezo dat dan, je studeert toch in Nijmegen?’ en dan zeg ik: ‘Ach ja, die willen gewoon heel graag bij Brabant horen’) en m’n moeder is vertrokken naar Bosnië. Mijn nicht gaat morgen trouwen en eigenlijk waren we allemaal uitgenodigd maar ik was jammer genoeg niet in staat om ook te gaan. Dat betekent nu dat ik de vrouw des huizes ben en dat bevalt me eigenlijk ook wel oke. Niet echt heel anders dan hoe het in Nijmegen eraan toegaat zal ik maar zeggen ^^ Ben gisteren ook gaan shoppen in Amsterdam, en ondanks dat de opbrengst vrij schaars was heb ik toch een geweldige dag gehad. Ik heb een hele grote liefde voor River Island dus ja, what more can a girl ask for?
Verder maak ik nog steeds heel erg veel foto’s en staan er ook allerlei opdrachtjes klaar. Morgen maak ik foto’s van een collega, echt heel schattig: ik heb het haar zelf gevraagd maar eigenlijk wilde ze me allang vragen of ik het wilde doen maar ze durfde het niet. Over een paar weken mag ik ook nog ’s fotograferen op het gala van mijn oude school, dus dat betekent twee dingen: heel veel leukigheid en ik mag een nieuwe jurk gaan kopen. Yay!
Goed, dit was voor mijn gevoel de meest onsamenhangende post ever (als mijn gevoel ook echt klopt: my sincere apologies for that), maar waar het op neerkomt is dat ik nog leef en vrij gelukkig op deze aardbol rondhuppel. Ik beloof jullie dat ik weer wat meer ga bloggen, jullie kunnen me helpen door wat onderwerpen voor te stellen waardoor ik tenminste wel wat inspiratie heb. Ik moet nog steeds foto’s posten van mijn huis, maar aangezien ik hier thuis-thuis geen Photoshop heb zal ik dat zo snel mogelijk doen. Tot snel!
. Gefeliciteerd met het halen van al je tentamens én het trouwen van je nicht. De onderste foto is ook prachtig en mocht je nog eens iemand nodig hebben om te poseren, dan ben ik je vrouw 
